UÇURUMUN KENARINDAYIM HIZIR,
BiR DiLBER KAL'ASININ BURCUNDA,
MUHTESEM BELÂYA NÂZIR...
TOPUKLARIM BOSLUGUN AVCUNDA,
KOCAYAR ADIM ÇAGIRIR,
KALDIM PARMAKLARININ UCUNDA.
BiR GAMZELiK RÜZGAR YETCEK,

UÇURUMUN KENARINDAYIM HIZIR,
BiR DiLBER KAL'ASININ BURCUNDA,
MUHTESEM BELÂYA NÂZIR...
TOPUKLARIM BOSLUGUN AVCUNDA,
KOCAYAR ADIM ÇAGIRIR,
KALDIM PARMAKLARININ UCUNDA.
BiR GAMZELiK RÜZGAR YETCEK
HA iTTi BENi HA iTCEK
UÇURUMUN KENARINDAYIM HIZIR.
CiVAN HAZIR, DiVAN HAZIR.
FERMAN HAZIR, KURBAN HAZIR.
GÜZELLiGiN ZULME ÇALDIGI SINIR.
UÇURUMUN KENARINDAYIM HIZIR.
BEN FAKiR, EN HAKiR, BiN TAKSiR..
ATESTEN, KALLESTEN, MIZRAKLA GÜRZDEN
DABBETÜ'L ARZDAN,
YEDi DÜVELDEN KORKU NEDiR BiLMEYEN BEN,
TiR TiR TiTRiYORUM SENDEN...

Aþk Ýki Kiþiliktir

Deðiþir rüzgarýn yönü
Solar ansýzýn yapraklar;
Þaþýrýr yolunu denizde gemi
Boþuna bir liman arar;
Gülüþü bir yabancýnýn
Çalmýþtýr senden sevdiðini;
Ýçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna
Aþk iki kiþiliktir.

Bir aný bile kalmamýþtýr
Geceler boyu seviþmelerden;
Binlerce yýl uzaklardadýr
Binlerce kez dokunduðun ten;
Yazabileceðin þiirler
Çoktan yazýlýp bitmiþtir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

Avutamaz olur artýk
Seni bildiðin þarkýlar;
Boþanýr keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarý kuþu sevdanýn
Alýp baþýný gitmiþtir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiþ ve düþmüþ, gözden.
Düþlerinde bir çocuk hýçkýrýr
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiç bir kelebek
Tek baþýna yaþayamaz sevdasýný,
Severken hiçbir böcek
Hiç bir kuþ yalnýz deðildir;
Ölümdür yaþanan tek baþýna,
Aþk iki kiþiliktir.

Kadýným...

Sevdamsýn kara gözlüm
Aþkýmsýn huzur saçlým
Hüzün tenli caným
Mürdüm dudaklým

Sen benim için çölde bir kaynak,
Kutuplarda bir barýnak,
Ýnceliðin,zarafetin bir sýðýnak
Mutluluktan içtiðim bir bardak þarap

Beyazýn kendini siyah göreceði,
O bembeyaz kardan elbiseni,
Meleklerin kendini þeytan göreceði,
O kristal yüreðini
Al gel bana.

Asaletin, hanýmefendiliðin,
Daha ne isterim?
Ýþte sevdiðim, iþte kadýným! ...

Seni Seviyordum

Sana uzak kentlerden birinde zamanýn bir yerinde seni ve senli günleri anýmsattý aksam güneþi...
Onca zamanýn üstünde eskimeyen bir düþüncesin þimdi
Ýnsan hergün anýmsarmý ayný gözleri
SENÝ SEVÝYORDUM ve senin haberin yoktu
Saçlarýný izliyordum uzaktan, kulaðýnýn arkasýna düþüþü ve burnun, herkesden baþkaydý iþte...
Güldüðü zaman yukarýya bakardý;
Yukarý kalkan baþýn ve gülen gözlerin vardý...
Ne güzeldiler sen bilmiyordun...
BEN SENÝ SEVÝYORDUM...
Kalbime sýðmýyordu aklýmdan geçenler
Duvarlara, vitrin camlarýna, kaldýrýmlara çarpýyordu
Geri dönüyordu, çoðalýyordu
Senin sesini duyduðum masalarda erteliyordum herþeyi, herseyi erteliyiþim oluyordun
Kalp aðrýsý oluyordun,
Birlikte soluduðumuz sokak isimleri oluyordun,
Mevsimler deðiþiyor ve büyüyorduk,
Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alýyorduk ve bazen tekin olmayan sularýn üzerinden atlýyorduk

Cesurduk...
Ufuk çizgisi maviydi, gün batýmý hep turuncu ve kýzmýzýydý bütün karanfiller...
Ben SENÝ SEVÝYORDUM sen bilmiyordun...
Sevinçlerim oluyordun arasýra sen hiç bilmiyordun
Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra
Yagmurlar yaðdý serin haziran aksamlarýna
Derken bir gün uzaktan gördüm seni...
Saçlarýn bana inat baþýn herseye meydan okuyarak iþte yine ayný
Kalbimi acýttý her zaman ki gibi...
Deðiþtik sanýyordum ve sen yine bilmiyordun
Þimdi bunlarý anlatsa sana birileri kim bilir yada boþver bilme en iyisi...

DÜÞLERÝMDE KALDI SEVDAM Gökyüzü zifiri karanlýkken,pembe bir dünyada elele bu sevdanýn içindeydik senle…
Ve birlikte sonsuz olmaktý temennimiz.
Çocuksu düþlerimiz vardý,sadece ikimizin olduðu…
Zamanda uzun,yaþamda kýsa olan bu aþkta;
En güzel sevinçleri,en güzel anýlarý paylaþtýk,sevdaya dair çok þey öðrendik. Sevmeyi,gülmeyi ve terk etmeyi öðrettin bana,yaþamýn sevince anlam taþýdýðýný gösterdin…
Sevdim seni !
Can verip yollara düþecek kadar,
Kimsenin gücü yetmeyeceði kadar sevdim.
Uykularýmýzý paylaþtýk seninle,bir gece deðil gecelerce uykusuz kaldýk.
Aþkýmýz için zamansýz sevdik birbirimizi,umarsýz,çýkarsýz,yalansýz…
Dünyalara sýðmayacak aþkýmýzý küçük yüreklerimize sýðdýrdýk,
Ayrýlýklarýmýzý yaþanmamýþ saydýk,
Öyle ki hep birlikte olmalýydýk.
Sözler verdik birbirimize tutamayacaðýmýzý bile bile…
Sonra ayýrdýlar bizi;
Kimseler düþünmedi ! seni,beni,sevgimizi.
Sensiz hayat yoktu.
Söz vermiþtim sana,sevdama söz…
Yaþayamazdým…bu sevdayý içime gömüp,seni býrakamazdým.
Aldýrýþ etmedim kimseye ayrýlmadým senden.
Sonra sen istemedin beni,sevdamýn taþýyamayacaðý sözler söyledin,bu aþký hançerledin…sevdiðim ne yapar bile demedin,ama ben býkmadým…
Þimdi ise ayrýlýðýmýzýn en karasýnda kara sevda oldu sevdam.
Sen belki unuttun,ama ben unutmadým,unutamadým.
Yeniden baþlamak için çok çabaladým,olmadý,nafile…
Sadece DÜÞLERÝMDE KALDI SEVDAM…
Þimdi sen yaþýyorsun,beni öldürdün,yüreðinde bana ait bir iz bile yok.
Hatýrla söz vermiþtik sevdamýza,yaþadýkça bu aþkla beraber olacaðýmýza…
Yalanmýþ oysa…gittin hayatýmdan ama sevdan hep benimle.
Bir gün üstümde çimenler bittiðinde bile sevdan yaþýyor olacak.
Beni umut kurþunuyla vurdun ! ama onu öldüremezsin…
Çünkü;sevdaya kurþun iþlemez gülüm…

- KENDÝMCE AÞK-
AH AÞK NE OLUCAK

BENÝM SENLE SONUM.

SEN NEREYE KADAR KAÇICAKSIN BENDEN

YADA BEN NEREYE KADAR KOVALIYCAM SENÝ

HÝÇ BÝLMÝYORUM

YADA BÝLMEK ÝSTEMÝYORUM

ASLINDA BÝLMEM GEREKEN

SENÝN MÝ BENDEN KAÇTIÐIN

YOKSA BENÝM MÝ HALA KOVALAMAM GEREKTÝÐÝ

BAZEN BU SEFER YAKALADIM DÝYORUM

ASLINDA KENDÝMÝ KANDIRIYORMUÞUM

NE SENÝ YAKALAMAK ÖYLE KOLAYMIÞ

NEDE KENDÝMDE AÞK ÝÇÝN GEREKEN CESARET VARMIÞ..

yAzAn:BuRaK

BU ÞÝÝR'ÝN BÜTÜN HAKLARI BANA AÝTTÝR ONA GÖRE=))

BÝR GÜN BENÝ SEVEBÝLÝR MÝSÝN?
SANA ELLERÝMÝ UZATTIGIMDA AVUCLARINA ALIP,
SIMSICAK NEFESÝNLE,
KÜÇÜCÜK BÝR ÖPÜCÜK KONDURUR MUSUN ELLERÝME?
YÜREGÝNDE BANA YER VERÝR MÝSÝN?
BASIMI OMZUNA KOYDUGUMDA,
OKSAR MISIN SACLARIMI ILIK NEFESÝNLE,
FISILDAR MISIN KULAGIMA SEVGÝNÝ,
KÜCÜCÜK BÝR ÖPÜCÜ KONDURUR MUSUN DUDAKLARIMA,
GÖZLERÝME BAKAR MISIN SEVGÝYLE?
BENÝMLE AGLAR BENÝMLE GÜLER MÝSÝN?
BENÝ SEV YABANCI!
DALGALARIN KAYALARI SEVMESÝ GÝBÝ...
HOYRAT RÜZGARIN AGAÇLARI,
KIZGIN GÜNESÝN TOPRAGI,
YAÐMURUN BÝTKÝLERÝ SEVMESÝ GÝBÝ,
SENDE BENÝ ,DELÝCESÝNE SEV YABANCI....

AZ ÖNCEKÝ MÝSAFÝR BENDÝM

DURUN BÝ ÞÝÝR DAHA GELÝYO BUGÜN OKUDUM ONU DA GÖNDERÝM COK HOSUMA GÝTTÝ BANA UYUYO YANÝ

vla þiiri bulamadým özür

Þimdi yoksun.
Seni düþünebilirim artýk.Tutar ellerini öperim uzun uzun.Kimseler ayýplamaz beni.Yoklugunda seni nasýl sevdiðimi anlayamazlar.Ýþte gözlerin iþte dudaklarýn.Senin olan ne varsa karþýmda duruyor.Ayaklarýný dilediðim yere götürebiliyorum artýk.Sevdiðim þarkýlar söyletiyorum dudaklarýna ve bu ellerimle seni her gün biraz daha güzelleþtiriyorum.

Bütün resimler sana benziyor..
Hayret..
Bütün aynalarda sen varsýn.Nereye gitsem peþimden geliyorsun.Þimdi sigarasýn dudaklarýmda ve akþam içtiðim bir kadeh içki olacaksýn.Kimse yoklugunda bunca sevilmedi.Kimse yoklugunda ilahlaþmadý bu kadar.Saçlarýn böyle daha güzel,sen daha güzelsin.Gelecek mutlu günlerin ýþýðýnda her þey daha güzel.Ne varki ayrýlýgýn adý kötüye çýkmýþ.Yoksa bin yýl daha yaþamak isterdim.Ve seni bin yýl daha ayrýlýklar içinde sevmek isterdim..

Ama biliyorsun nihayet bende bir insaným.Umutsuzluga düþtüðüm anlar oluyor.Hiç gelmeyeceksin sanýyorum.O zaman kurþun gibi bir korku saplanýyor yüreðime.Katran gibi bir yalnýslýk sarýyor içimi,yalnýzlýgýmdan utanýyorum.
Beni sevmesen ölürdüm.Beni sevmesen bir çakýl taþýydým þimdi.Beni sevmesen bir duvar gibi saðýrdým.Kördüm bir at kadar.Ölümden acýydým ölümden beter.

Beni sevmesen.
Dünyayý bütün insanlara zindan ederdim..

Beni bu kadar saracak ne vardý.Bir sen fani gibi dudaklarýmda eksilmeyecek ne vardý.Beni bunca saracak ne vardý..Hiç karþýma çýkmasaydýn.bu kör olasý gözler görmeseydi seni.Ne vardý güzelliðini bilmeseydim.Bir dua gibi bellemeseydim adýný.Ne vardý bütün gece gözlerimi tavana dikip seni düþünmeseydim.


Belki karþýmda deðilsin yanýlýyorum.bu gözler senin gözlerin deðil aldatýyorlar beni.Karanlýðýn gözleri olmalý bunlar.Bana böylesine keder veren.Gülmeyi yaþamayý haram eden bir karanlýgýn gözleri olmalý.Öyleyse sen hiç bir yerde yoksun.Sana hiç bir zaman yaklaþamayacaðým.Ya lan bu geçici sevinç,bu nur,bu ýþýk bu karanlýðýn ortasýnda yanan alev gözler.Bu kadeh içki gibi aydýnlýk.......

Ne dedimse inanma sen.Seni deðil kendimi anlatýyorum.Sen istediðin kadar varlýðýn ta kendisi ol ölümsüzlüðün ta kendisi.Ben günden güne yok olmaktayým.Bütün ýþýklarý kaldýrýp attým bir yana.
Anlamýyormusun?
Gökyüzü güneþ olsa
Sensiz karanlýktayým....

Hayatýn baþka bir penceresinden bakýyorum bugün.
Bilmem farkýnda mýsýnýz ,her canlýnýn yaþadýðý þeyler baþka baþka .
Aslýnda hepimiz birer yalnýzýz bu dünyada.
Hiçbir þey yapmak gelmiyor içimden.
Öylece oturup hayatý izliyorum üzgün bakýþlarla…

Ýnsan nasýl onca insanýn içinde kendini yalnýz hissedebilir ki?
Ben hissediyorum iþte.
Beklide havalardandýr.
Hani onlarda öyle oluyor ya.
Sabahtan neþelenip,öðleden sonra bulutlanýyor.ardýndan þýpýr þýpýr yaðmur.
Bugünlerde ben de öyleyim iþte
Ne zaman güneþ açacaðým,ne zaman yaðacaðým belli deðil!
Bende,çok eskilerde kalan bir hatýra var gözlerimde...
Gök gürleyip þimþekler çakýyor üzerimde
Þu an yaðmurlar süzülüyor gözlerimden
Yaðmurlu gözlerle pencereyi kapatýyorum…

Bir gün hayatýmdan ördürürcesine çýkacaksýn ve ben seni hep son günkü halinle hatýrlayacaðým. Senin en güzel halin neydi diye düþünüyorum. Ve içimden bir ses yýllar öncesine götürüyor beni...
Seni her halükarda içimde hissedebiliyorum. Ýþte olayýmýn en güzel yaný bu. Sen ne kadar anlayabilirsin bilemiyorum. Ama benim gibi her þeyden ve herkesten uzak bir hayatýn olmasaydý bunun ne demek olduðunu anlardýn. Seni anlayabiliyorum sevdiklerin ve sana destek veren herkesin yanýnda aðlamak bile senin doðal.benim için lüks olan her þey sana doðal geliyor.

Þimdi yatýyorsundur. Bir sigara yakmýþ yataðýnýn ucunda yaþadýklarýný ve benim sana söylediklerimi ve hatta yaþadýklarýnýn bir hata olduðunu düþünüyorsundur. Kanayan yarayým senin için biliyorum. Bir hata. Bir yanlýþ. Oysa sadece sevmiþtim seni. Hala aklýmýn bir ucundan çýkmýyorsun. Son kez çýkmayan olacaksýn. Seni asla unutmayacaðým. Yerlerde sürünüp yok olsam, evlenip çocuk sahibi olsan ve adým bir yana, dünyada olduðumu unutsan ben yine býraktýðýn yerde olacaðým.
Parktaki çocuklara bakýp seni yaþayacaðým. Söküp atmam gerek içimden seni. Hayatýmýn kalanýný sensiz yaþamayý öðrenmeliyim. Ve öyle ki hiç sýzlamamalý içim seni gördüðümde. Sen utanmalý, sen baþýný eðmelisin. Yaptýklarýndan utanmalý, iliklerine kadar üþümelisin yazýn kavurucu sýcaklýðýnda...
Ama olmaz bunu sana yakýþtýramam. Sen bunlarý yaþamamalý, görmemelisin. Korkma yavrucuðum ben gizli bir köþeden seyreder sonra usulca kaybolurum. Sen hiç görmezsin beni. Belki bir gün ortak bir tanýdýðýmýzdan haberlerimi alýrsýn. Olur da hakkýmda kötü bir þeyler duyarsan ne olur kulak asma yalandýr mutlak. Senin üzülmen için söylenmiþtir.
Ýçim yanýyor kimseye anlatamýyorum. Hoþ sen bile anlayamadýktan sonra kim anlasýn. Bana güldüklerini biliyorum bunu iliklerime kadar biliyorum. Varsýn olsun, gülsünler, ben biliyorum içimdekileri. Yorgun bedenimi yýldýzlara taþýyacaklar bu benim en mutlu günüm olacak. Sevdiklerimi oradan görebileceðim. Bir kahve telvesi, bir sigara dumaný kadar yakýn olacaðým sana. Sana ve sevdiðim tüm insanlara.
Son bir sevgi son bir mutluluk yakaladým seninle, belki de çok kýsaydý kimileri için. Nereden bilsinler benim için bir ömre bedel olduðunu. Ben gözlerimde yaþadým bu aþký ve yine gözlerimde býraktým umutlarýmý. Bunlarý bir gün okuyacak mýsýn? Okurken aðlayacak mýsýn bilemiyorum. Ama beni anlayabilmen için çok zaman geçmesi gerekiyor belki yüzyýllar. Yalnýzlarý oynuyorum sen bile farkýnda olmadan. Ýþte ben buyum, kimsenin istemediði, kimsenin anlamadýðý. Anlamak istemediði. Uykularýn en tatlýsý senin için olsun canýmýn içi...

Sebep Sensin!!
Sen sorgularken beni kafanda, ben gözlerinin içine bakýyordum kuþkuyla.
Bir tek sözün baðlardý beni sana, oysa sen hep susmanýn koynunda..
Aþkýn içine bir kez girdi mi kuþu, teslim alýr bedenleri de.
Sütten çýkmýþ ak kaþýk deðildim ama yalaný sokmadým iki kiþilik dünyamýza.
O dünya ki, bazen minicik bir odada bazen kentin ortasýnda þekillendi.
Nasýl da güzeldi. Zaten varsýn diye her þey güzeldi ama sen buna inanmadýn.
Ah bu sorular... Yaþamak varken sevdayý delice, niye boðarýz sorularla?
Nasýl ikna edebilirdim seni?
Ben "aþk" dedikçe sen "hayýr" dedin.
Zaten az konuþan sen, olumsuz ne kadar sözcük varsa bulup çýkardýn ortaya.
Ben bir þey diyemedim.
Ne kadar zarar vermiþim sana meðer...
Nasýl deðiþtirmiþim seni... Oysa hiç böyle düþünmemiþtim.
Kimseye zarar vermek istemem ben.
Kimseyi olduðundan farklý bir hale getirmek istemem. Ama öyle oldu iþte...
Demek ki gitmelerin zamaný geldi þimdi.
Çocukluðuna sýðýnýr atlatýrsýn bu acýyý.
Ne anýlarýmýz kalýr aklýnda ne sevda sözlerimiz.
"Rahat deðilim" diyordun ya, rahat ol artýk.
Gülüþlerini saklaman için bir neden kalmadý.
Tedirginliðinin sebebi de kalktý ortadan.
Gidiþim yürekten deðil, zorunluluktan.
Sanma bu toy sevdayý baþka kimliklere taþýrým.
Sanma ki benden sakladýðýn gülüþlerini yalancý yüzlerde ararým.
Seni de götürürüm yüreðimde. Yokluðunu taþýrým.
Bulup bulup kaybettim seni..
Ne yazýk ki toz-duman edemedim kuþkularýný, ne yazýk ki kalamadýn bana.
Öpücüðümün kokusu kalacak kapýnýn eþiðinde.
Kokladýkça bizi bir yanlýþa mahkum ettiðini anlayacaksýn.
seni sevdýgýmý sana soyleyemedým ýnan ama dayanacak gucum kalmadý sený olesýye sevýyorum
birtanem!!!

Kýrýk dökük sesini toparla artýk. Gözyaþlarýn yüreðime damlýyor. Daðlanýyorum acýnla...Hep gülüþler asýlýydý doyamadaðým yüzünde. Lütfen izin ver, anýlarýma saklayacaðým, hatta baþ köþesine oturtacaðým bu günden kalan gülüþün olsun. Yakýþmýyor sana hüzün...

Toparlan artýk kýþ günlerimin kardeleni...Bizimki bile bile ladesti. Unuttun mu, ayýþýðýnýn denizleri yýkadýðý gecelerde söyledik biz aþka þarkýlarýmýzý....Aldýrmadý mý? Yapma bitanem, o bize aldýrmasaydý þimdi elimizde ne kalacaktý. Bak sýmsýký sarýldýðýmýz yaþanmýþlýðýmýz var. Eksik mi diyorsun, yarým diye mi söyleniyorsun? Belki de böyle olduðu için hep vazgeçilmez olacak aþk adýna yaþadýklarýmýz...Hem belki kavuþmalar öldürürdü narin aþk güvercinini. Býrak özgürce kanatlansýn, mavinin en koyu tonlarýnda pembe umutlarýna kanat çýrpsýn...Sen yarýmsýn, ben yarýmým, aþk yarým kalmýþ çok mu?

Tensiz seviþmeleri bilir misin bitanem? Yüreklerin seviþmesi tenden daha tutkuludur. Hatýrla, dokunmadýðýmýz bedenlerimizin yaktýðý ateþleri...Hatýrla o ateþlerle kavrulan gecelerimizi...O tensiz seviþmeler deðil miydi þehvet giyinmiþ aþka hazýrlayan bizi? Korkma bensizlikten canýmýn yongasý. Sensiz de seviþirim ben seninle...Gözlerinden içtiðim adý olmayan kelimeler kazýlý benliðimde...Büyütürüm bir bebeði büyütür gibi özenle. Seviþirim sensiz, senli kelimelerim, senli gecelerimle...

Ah be hayatýmýn anlamý adam...Dilim dönmüyor yokluðuna dair hislerime...Kelimeler nasýl da yetersiz...Aradým taradým, tüm sözlüklere baktým. Sensizliði anlatan o keskin kelimeyi bulamamýþlar aþkým. Onu hissedebilen bir tek benim. Ne yazýk ki ben de o kelimeyi bulmakta iþte böylesine yeteneksizim...Çaresizim harflerin ses vermediði duygulara karþý...

Sadece izdüþümlerini anlatabilirim sensizliðin. Sanki bir kerpetenle týrnaklarýmý teker teker söküyorlar seni silebilmek adýna geleceðimden. Ama onlar bilemezler ki geçmiþime diktiðin yüzyýllýk çýnar aðaçlarýný. Týpký o aðaçlar gibi büyüyeceksin geleceðimde...Varsýn olmasýn elin elimde, varsýn deðmesin gözün gözüme. Sen kazýlýsýn bende...

Bir kendine geliþ borçlu bu gün bana. Bilmem ki tek bir kadeh þarap içmeden yaþadýðým bu sarhoþluktan ayýlýr mý bu kadýn? Ki ben þiþelerce þarabýn sarhoþ edemediði ne geceler eklemiþim yaþanmýþlýk haneme. Kim yükledi bedenime içinde alkol olmayan sarhoþluklarýn serseriliðini...Naralar atmak istiyorum, “hey insanlar silkinin yüreðimin yarýsý kopuyor benden, bana ne sizin saçma sapan sevinçlerinizden, bana ne sizi boþ yere üzen kederlerden” diye haykýrmak istiyorum. Çýkmýyor sesim, týpký kabuslardaki sessizlik gibi bir þey bu yaþadýðým. Sessiz, sadece kendi duyduðum çýðlýklar atýyorum...

Ama bak yine ýslak yüreðim. Haklýsýn erkeðim. Sana nasýl aðlama diyebilirim. Ben karþýnda birbiri ardýna dizerken gözyaþlarýmý, nasýl saklarsýn sen umutsuzluklarýný...Bilirim kýyamazsýn. Kýyamadýðýmýz nelerden vazgeçtik bu güne kadar bir düþünsene. Kaç vazgeçiþ yükledik geçmiþimize.

Aðla aþkýmýza vedalar yazgýlý adamým...Aðla. Aðla ki ben de kýrayým zincirlerimi. Gün bugündür. Vedamýza hediye edelim gözyaþlarýmýzý. Denedim, olmadý. Güçlü kadýn elbisesi bedenime uymadý. Ki ne zor zamanlarý atlatmýþtým ben bu elbiseyle. Bu ayrýlýða o bile dayanmadý.... Yazgýnýn çizgisine uzat adýmlarýný. Adamým, zaman ayrýlýk zamaný...









bu gece de yalnýzým Birtanem..Düþünüyorumda..Bazen acým oldu seni sevmek , bazen en güzel tebessümüm..

Bazen içimde bir sýzý bazen mutluluðum...Bazen herþeyim bazen hiçbirþeyim oldu...ama vazgeçemedim! Seninleyken bazen kalabalýklar içinde bazen yapayalnýz oldum...

En umulmadýk anda sevdim seni , en vurdumduymaz , en saðýr ve en körleþmiþ taraflarýmla...O gece ay tutuldu ve güneþ hiç yaklaþmadýðý kadar çok yaklaþtý dünyaya...Oysa benim çekim alanýmda bir tek sen vardýn bir de yalnýzlýðýma ortak sesin , vazgeçemediðim gözlerin vardý hemen yanýbaþýmda...

Ve herþey seni sevmekle baþladý...Hayat bazen herþeyden vazgeçmek oldu , bazen bir senden vazgeçememek...

Tek zaafým sen oldun ömrümce , bir sana dönemedim sýrtýmý ve kapýyý çekip hýzlýca gitmek hiç aklýma gelmedi! gelmeyecekte...Herþey seni sevmekle baþladý...

Dünya asla bir toz bulutu olmamýþtý zaten.

Sevmek diye bir þey varmýþ ve sevince iliklerine kadar hissediyormuþ insan varlýðýný , tüm acýlarý ve sevinçleri bir anda yaþayýp tüketiyormuþ . Varlýðýn ve yokluðun... ikiside bazen öyle zor ki! Keþke biraz olsun anlatabilsem sana , paylaþabilsem acýlarýmý seninle , kýyamam ki... Hiç susma istiyorum yanýmdayken , aklýndan geçen herþeyi bilmek istiyorum , hayallerini , korkularýný , sakladýðýn kendini ve kendinden bile kýskandýðýn sevdaný anlat istiyorum.

Unutma sevdiðim unutma hiçbir direniþimi ve teslimiyetimi unutma.Þimdi sana cevabýný veriyorum aklýndaki bütün sorularýnýn...Her ayrýntým sende gizli benim.Sana verdiðimden baþka ben yok ki bende..

Anla canýmýn içi DELÝ GÝBÝ SEVEN bir ruhun karþýsýnda kaç aþk dimdik durabilir.Seni sen gibi seviyorum..

of of ne bunlar aysel vala agladým ya olmaz böyle biþi çok saol paylaþtýýn için hemde çooooooooooook

ben çok aðladým caným ya daha var da baþka zmn gönderirim artk

OKEY AMA SÖZ MÜ

söz daha çok var hemde gönderirim hepsini akþama tamam ama sizdende bekliyorz olmuyo hep ben hep ben

SENÝ,SENÝN BÝLMEDÝGÝN GECELERDE SEWDÝM,
ADINA ÞÝÝRLER VE SARKILAR DÝZDÝM
BÝR BASIMA SENSÝZDÝM

KÝMSENÝN DUYMADIGI BÝR SES TONUYLA HAYKIRDIM
SEVDAMI.
KÝMLÝGÝ BELÝRSÝZ BÝR ASK TASIYORDUM KOYNUMDA
O KADAR
NE SENÝN HABERÝN VARDI NEDE BENÝM DERMANIM...